DE RUIMTE VULT MET SPRANKEL …

DE RUIMTE VULT MET SPRANKEL …

Ringeling …
Hai Rachel, zou jij bij ons een dagje les willen geven in flinterdunne gelaagdheid?
Wij zijn van de viltvereniging Noord Holland en vilten met een groep vrouwen maandelijks bij Anna.
Een vreugdesprongetje giert al door mijn lijf voor ik kan antwoorden …
Whooeee …
JA ik GA
.
De weken die volgen geven uitdaging …
Wat zal ik meenemen, waar geloof ik ten diepste in, wat zou ik willen delen?
.
Zal ik vertellen over mijn soms zo aanwezige zuivere kwetsbaarheid wanneer mijn luchtig spelen en zichtbaar worden elkaar raken en dat juist deze zachtheid mijn grootste inspiratiebron is geworden.

Zal ik vertellen over mijn kunstenaarsgeest die zo haarfijn is afgestemd op schoonheid en dat ik zo’n natuurlijke voeling heb met wat mijn handen willen creëren.

Zal ik vertellen dat er door alles heen zo’n scheppende creatiedrang manifesteert, die wil ontmoeten, delen, gieren van het lachen en heerlijk expressie wil geven aan alles wat ik altijd al heb willen zeggen.
.
Wekenlang staan dampende verf potten met een regenboog aan kleuren te pruttelen op het vuur.
Kleurrijke veelzijdigheid wil duidelijk mee …
.
Mijn autootje wordt gevuld met jarenlange passie, toewijding en vertrouwen.
.
Er gebeurt iets in de ruimte
als deze zich vult met de rijkelijke kleuren, de pracht van flinterdunne creaties en verwachtingsvolle vrouwen met een gedeelde liefde voor de wol.

Anna heeft de koffie klaar en stelt haar werkschuur ter beschikking.
Af en toe komt ze binnenwandelen, deze kunstzinnige vrouw.
Haar kunstexpressie pronkt aan de muren …
Verspreid in laden en kasten liggen textielresten van een vrouw vol verhaal van het leven … haar boeiende leven …
Wat leuk om nieuwe mensen te ontmoeten.
.
De ruimte vult zich met sprankel …
alsof er iets groters aanstaat wat ons vleugels geeft.
.
Om mij heen zie ik allemaal vrouwen die nieuwsgierig zijn en willen leren.

In een ritmische vloeiende beweging gaan we laag voor laag voor laag
door de flinterdunne gelaagde mogelijkheden.
Het stroomt … het deelt … het speelt …
Heerlijk om er luchtigheid en speelsheid aan toe te voegen …
.
De ruime werktafels worden gevuld de sierlijke zijdes en glanzende vezels.
.
De aandachtige focus waarmee de vrouwen hun vaardigheden trainen valt mij op, wat hou ik toch van deze ijverige verstilling die ontstaat …
Zo voelend … zo levend … en zo aanraakbaar mooi.
.
Ik glip even naar buiten …
De tuin van Anna blijkt een rijke voedingsbodem voor bijen en vogels.
Vanaf hier heb ik mooi zicht op de vrouwen,
die nog meer lijken te sprankelen in de contrast van de kleuren.
.
Het gevoel dat ik ertoe doe en dat ik van waarde ben en een aanmoedigende bijdrage kan leveren aan deze dag, is misschien nog wel het meest waardevolle wat ik heb mogen ontvangen.

Even dwalen mijn gedachten af …
Als geen ander weet ik hoeveel moed en durf het vraagt om te blijven geloven in mijn eigen weg.
Hoe bevoorrecht mag ik zijn dat ik mijn eigen viltgeschreven handtekening zo heb mogen ontdekken.
… TRANSPARANTIE …

En weer vloeit die magische tinteling door mijn lijf.
Een intens tevreden glimlach verschijnt op mijn gezicht.

Wat een geluk!

Ringeling …
Lieve kunstzinnige Anna en veelzijdige kleurrijke vrouwen …
Wat hebben wij een geluk!

Rachel
.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *